Seksuologen in Spe: “Wij zouden niet zo snel zeggen dat wij feministen zijn.”

Interview door Ralph Edelstein.

Anne Siemons en Leila Lambrechts studeren seksuologie. Ze zijn de oprichters van Seksuologen in Spe, een platform en Instagram-kanaal waarop ze seks bespreken en de bestaande taboes rond seks, seksualiteit, liefde en relaties op een laagdrempelige manier proberen te doorbreken. Anne benadert de onderwerpen vaak vanuit een medische achtergrond, Leila meer als psycholoog.


Wat doen jullie precies?
Wij proberen via onze kanalen mensen te betrekken in een leuk en open gesprek over seks. Niet op een provocerende manier, maar laagdrempelig en positief.


Zitten er anno 2019 nog taboes op seks en intimiteit?
Nog verschrikkelijk veel. Masturberen bijvoorbeeld. Als je daarover praat gaan mensen nog altijd grinniken. Eigenlijk is alles wat samenhangt met seks nog steeds een taboe, daar kunnen veel mensen niet over praten. Dat leidt tot onzekerheid op een heel basaal niveau. De vraag die wij het vaakst krijgen, echt dagelijks, zowel van jongeren als volwassenen: ‘is het normaal dat…’. Omdat heel veel dingen op seksgebied nog altijd niet bespreekbaar zijn hebben mensen geen idee. Daar proberen wij verandering in te brengen.


Wat valt jullie op?
Dat iedereen eigenlijk ‘normaal’ wil zijn in bed, maar dat niemand precies weet wat normaal is. En daarom is het punt dat wij maken: zolang je iets doet met iemand die dat ook okee vindt, is álles normaal. Vijf keer per dag is prima, eens in de maand is ook helemaal prima, squirten is prima, anaal is prima, alles is prima. Is allemaal ‘normaal’. Mensen durven er vaak niet over te praten omdat ze bang zijn dat hun omgeving hen niet normaal vindt. Ook een leuke: als je mensen vraagt hoe vaak ze seks hebben met hun partner, zeggen ze vaak drie keer. Omdat in hun hoofd zit dat dit normaal is. Maar als je doorvraagt blijkt het vaak anders te zitten.


Waarom vinden jullie het belangrijk om taboes rond seks te doorbreken? Is seks niet gewoon een privékwestie waar je niet teveel over moet praten?
Er is een verschil tussen privé en ergens over praten. Wij praten de hele dag over seks, maar we vertellen nooit over onze persoonlijke ervaringen. We gaan ook niet op persoonlijke vragen in, over hoe vaak we wel of niet masturberen ofzo. Maar we vertellen wel hoe het werkt. Mensen denken vaak dat als je over seks praat, je alles over jezelf moet blootgeven. Maar je kunt er prima over praten zonder aan ons of aan anderen te vertellen wat jij met je partner doet. Het gaat er nou net om dat het thema bespreekbaar is. Ook omdat dit mensen helpt met hun sekspartner wél over concrete, persoonlijke wensen en behoeften te praten.


Wat vinden jullie belangrijke thema’s?
Een thema waar we momenteel aan werken is duidelijk maken dat je niet alles hoeft te doen. De media bombarderen ons met verhalen waardoor het lijkt of je alles moet doen. Anaal, trio’s, squirten, seksfilmpjes maken… in de verhalen kan alles en is alles leuk. Dat is misschien ook wel zo, maar dat betekent niet dat het jij het óók moet doen. Neem anale seks. Als je dat wel wilt, prima. Maar het hoeft niet. Tegelijk willen we wel dat het bespreekbaar is. Daarom dragen we, op een wetenschappelijke basis, kennis en informatie aan om de dialoog te voeden.


Dat onderscheidt jullie van bijvoorbeeld een andere #changemaker, Linda de Munck, die juist vanuit eigen ervaring over seksualiteit praat?
Precies. De benadering is anders. Linda maakt het heel persoonlijk, wij willen juist op academische basis over seks praten. Wij worden opgeleid tot seksuologen – vandaar ook onze naam Seksuologen in Spe – en mengen ons dus als professionals in het debat. Maar dan wel op een leuke en verfrissende manier en niet door gortdroge artikelen in wetenschappelijke tijdschriften te publiceren.


Richten jullie je op jongens, meisjes of op iedereen?
We richten ons op iedereen tussen de twaalf en dertig. Van onze volgers is zestig procent vrouw en veertig procent man. Maar het leuke is dat de meeste vragen van jongens komen!


Echt waar?! Wat zegt dat?
Waarschijnlijk dat jongens de druk voelen om op seksueel gebied te presteren. Veel vragen van jongens gaan erover of hun penis lang genoeg is, of hoe ze bepaalde handelingen moeten verrichten, bijvoorbeeld een meisje laten squirten. Het gaat vaak over techniek. Dat impliceert dat ze het gevoel hebben het ‘goed’ te moeten doen, dat seks een prestatie is. We merken dat jongens vaak een grote mond hebben, maar dat dit maar een heel dun masker is en dat daar onder veel onzekerheid zit. Zo beginnen ze geregeld hun bericht met zinnen als ‘willen jullie met me uit’ of ‘ik wil jullie neuken’. Dan reageren we altijd met dat we grofheid niet accepteren en dat we geen privé-dingen doen of delen, maar wel graag vragen beantwoorden. En vrijwel altijd komt er dan toch een vraag, bijvoorbeeld over te snel klaarkomen. Dat is heel leuk, als we door dat pantsertje heen kunnen breken.


Zijn er taboes die jullie niet aandurven?
Ja, kinderen en seksualiteit. Kinderen zijn seksuele wezens, maar op een heel andere manier dan volwassenen. Kinderen kunnen al een erectie hebben in de baarmoeder, of al heel jong masturberen. Maar volwassenen kijken daarnaar vanuit hun volwassen perspectief, alsof die kinderen geil zijn. Dat is niet zo. Een gevolg van de constatering dat kinderen seksueel zijn, kan zijn dat mensen denken dat je ook seksueel kan zijn met een kind. Dat is heel gevaarlijk, daarom houden we ons daar liever verre van. Dat is een groot taboe, maar op dit moment durven wij dat taboe nog niet aan.


Wat betekent het nieuwe feminisme voor jullie?
Dat vinden we een lastige term. Wij zouden niet snel over onszelf zeggen dat we feministen zijn, maar we staan waarschijnlijk wel voor alles wat feminisme betekent voor veel vrouwen.


Is dat niet juist een positief resultaat van het feminisme, dat je je als feminist niet meer zo hoeft te noemen?
Waarschijnlijk wel ja. Wij zien onszelf gewoon als vrouwen in 2019. Het stuit ons tegen de borst dat er een aparte term nodig is. Als we allemaal gelijk willen zijn, dan moet er – wat ons betreft – geen aparte benaming nodig zijn. En zo kijken we ook naar seksualiteit. Dat is er voor iedereen en iedereen is daarin even belangrijk en gelijk. Ons belangrijkste doel is seksualiteit opener en toegankelijker maken, daar zetten we ons voor in. Daarin zijn we misschien feministischer en meer uitgesproken dan in andere zaken.

 

 

Meet the other #Changemakers.

Meer weten over Yoni? Kijk hier.